Met een afstand van meer dan 6.000 kilometer tussen hen en totaal verschillende culturele en historische achtergronden zijn Barcelona en New York twee heel verschillende steden, maar ze hebben veel overeenkomsten: grote metropolen, met een moderne sfeer, een kosmopolitisch imago en een enorme toestroom van toeristen. Maar vanaf volgend jaar hebben ze nog iets meer gemeen, want burgemeester Jaume Collboni heeft aangekondigd dat Barcelona in 2027 een netwerk van betaalbare openbare supermarkten krijgt, vergelijkbaar met het project dat de New Yorkse burgemeester Zohran Mamdani heeft gepresenteerd.
De burgemeesters van beide steden kwamen afgelopen zaterdag in New York bijeen tijdens de Urban 20-top, waar onderwerpen als de klimaatcrisis, huisvesting, de stijgende kosten van levensonderhoud en migratie aan de orde kwamen. In dit kader kondigde Collboni de lancering aan van een netwerk van betaalbare winkels die in gemeentelijke gebouwen of op de begane grond worden gevestigd, met als doel iedereen toegang te garanderen tot kwaliteitsvoedsel en verse producten, ongeacht hun financiële situatie.
Het project, dat sterk lijkt op dat van Mamdani, wordt beheerd door non-profitorganisaties met steun van de gemeente Barcelona en sluit aan bij het programma voor beroepsopleiding en arbeidsintegratie in vakken als groente- en fruitverkoop, visverkoop of klantenservice.
Voorlopig is er maar één concreet project dat van start gaat in de wijk Marina del Prat Vermell. Dit eerste proefproject wordt in de loop van 2027 geopend en daarna volgen er soortgelijke winkels in kwetsbare of nieuw opgebouwde wijken waar mensen moeite hebben om aan basisbenodigdheden te komen.
De aankondiging heeft voor flinke weerstand gezorgd bij de oppositiepartijen, vooral bij Junts, PP en Vox, die het project ‘populistisch’ noemen en zeggen dat het ‘oneerlijke concurrentie’ zou kunnen betekenen voor de supermarkten en kleine winkels in de stad. Ook Barcelona en Comú heeft kritiek op het voorstel, maar in dit geval omdat ze het „ontoereikend“ vinden en een „loze belofte“ zonder concreet plan.
