Soms hoef je in Catalonië geen wandelschoenen aan te trekken of een ijsbijl mee te nemen om de hemel te raken. Soms is een auto, een motor of, als je benen het toelaten, een fiets en veel zin om te lijden en te genieten in gelijke mate voldoende. In het hart van de Ripollès, slingerend door de Pyreneeën van Girona, ligt een stuk asfalt verborgen dat een indrukwekkende titel draagt: de hoogst gelegen geasfalteerde weg van heel Catalonië.
We hebben het over de klim naar het skigebied Vallter 2000, een bergpas die niet alleen een toegangsweg is, maar ook een bestemming op zich. Deze secundaire weg, die begint nadat je het charmante dorpje Setcases achter je hebt gelaten, stijgt elegant verticaal tot 2020 meter boven zeeniveau in het gebied van Pla de Vaques. Dit is de plek waar het asfalt zich gewonnen geeft aan de uitgestrektheid van het gletsjercirque van Ulldeter en waar het gevoel van “fijne lucht” een tastbare realiteit wordt.
Een fietscolossus met een vleugje Tour
Voor liefhebbers van de tweewieler is Vallter 2000 veel meer dan een puntje op de kaart, het is een bedevaartsoord. Deze kolos, die past in het beeld van de grote Europese bergpassen, is al vaak eindpunt geweest van een etappe in de Ronde van Catalonië, waar de beste wielrenners ter wereld de overwinning hebben behaald. De zwaarte ervan is geen grap: het is een klim van ongeveer 12 kilometer met gemiddelde hellingen van bijna 8%, maar met pieken die je dwingen om uit het zadel te komen terwijl je longen naar zuurstof zoeken die schaarser wordt naarmate je de grens van vijftienhonderd meter overschrijdt.
Wat deze klim onderscheidt van andere mythische bergpassen zoals de Bonaigua is het feit dat hij doodloopt. Hier gaat de weg nergens heen behalve naar de hemel, hij eindigt bij het station zelf, wat hem een stilte en rust geeft die moeilijk te vinden is op andere, drukkere routes door de Pyreneeën. Het is een pure rijervaring, met haarspeldbochten die met een tekenliniaal op de berghelling lijken te zijn getekend.
Een balkon met uitzicht op de Middellandse Zee vanuit de Pyreneeën
De beloning voor het bereiken van de top is niet alleen de trots dat je de hoogste weg van het land hebt bedwongen. Als het helder weer is, gebeurt er vanaf het hoogste punt van Vallter 2000 iets magisch: je kunt de Middellandse Zee zien vanuit het hart van de Pyreneeën. Als je naar het oosten kijkt, zie je de Golf van Roses tussen de bergprofielen, wat je eraan herinnert dat in Catalonië de afstand tussen sneeuw en zout slechts een zuchtje van tweeduizend meter hoogteverschil is.
Het landschap rondom de weg verandert drastisch tijdens de klim. Van de weelderige bossen langs de rivier Ter gaan we naar hooggelegen bergweiden en uiteindelijk naar het rotsachtige en kale terrein van de gletsjercirkel, waar de bergtoppen aan de grens met Frankrijk binnen handbereik lijken. Hoewel de zomer de ideale tijd is om zonder sneeuw van het uitzicht te genieten, kleurt de herfst de vallei van Camprodon met kleuren die de autorit misschien wel een van de meest Instagramwaardige van ons land maken.
Wat te doen en hoe er te komen
In de zomer is de asfaltweg de toegangspoort tot wandelingen die voor iedereen geschikt zijn. Een van de makkelijkste en mooiste routes is die naar de bron van de rivier Ter, een korte wandeling waarbij je kunt zien hoe het water ontspringt dat door half Catalonië stroomt. Voor de avonturiers zijn er vanaf hier beklimmingen naar iconische bergtoppen zoals de Bastiments of de Gra de Fajol, waar je vaak steenbokken of marmotten tegenkomt.
Als de winter de weg wit kleurt, verandert Vallter in een speeltuin die veel meer te bieden heeft dan alleen alpineskiën. Als je niet van snel de piste afdalen houdt, heeft het skigebied een van de populairste sleegebieden in de omgeving, ideaal om zonder technische complicaties je adrenaline kwijt te raken.
Bovendien is de topografie van het keteldal van Ulldeter een perfecte plek om te sneeuwschoenwandelen. Er zijn gemarkeerde routes voor beginners, zodat je over de witte sneeuw kunt lopen zonder weg te zakken, en er worden zelfs nachtelijke tochten bij volle maan georganiseerd om te zien hoe het licht weerkaatst op de besneeuwde bergtoppen. Het is de meest rustige en mystieke manier om van de hoogte te genieten.
Hoe kom je vanuit Barcelona in de wolken?
Vanuit Barcelona is het makkelijker dan je denkt om dit stukje van de Pyreneeën te bereiken, maar je moet wel een beetje vroeg opstaan. Met de auto duurt de reis meestal iets meer dan twee uur. De meest gebruikelijke route is de C-17 richting Vic en Ripoll, vervolgens de C-38 richting Camprodon en ten slotte de GIV-5264 die door Setcases loopt en de laatste klim begint.
Voor wie liever met het openbaar vervoer reist, is er de “Skibus” of de reguliere buslijnen van de maatschappij Teisa die Barcelona verbinden met Olot of Camprodon, vanwaar in het hoogseizoen pendelbussen naar het station rijden. Hoe dan ook, de klim naar Vallter 2000 is een van die uitstapjes die je eraan herinneren dat het mooiste uitzichtpunt van ons land soms aan het einde van een weg ligt die maar blijft stijgen.