Een foto maken is een van de meest alledaagse dingen in ons leven geworden. Het boodschappenlijstje, de openingstijden van een restaurant of de plek waar we geparkeerd staan: het zijn maar een paar dingen die we met onze mobiel vastleggen zonder er meer aandacht aan te besteden dan dat het later van pas kan komen.
Maar een paar eeuwen geleden lag het vastleggen van de werkelijkheid in een beeld nog ergens tussen sciencefiction en zwarte magie in… totdat een Catalaan, Ramón Alabern i Moles, vanuit Parijs de eerste daguerreotypecamera meebracht en de Pla de Palau ‘fotografeerde’. Zo werd op 10 november 1839 de eerste foto in de geschiedenis van Spanje gemaakt.
De originele daguerreotypie is verloren gegaan, maar we weten dat het zo’n 20 minuten duurde om de foto te ontwikkelen, dat hij vanaf de gevel van een gebouw werd genomen en dat op de foto het Casa Xifré en het Palacio de la Lonja del Mar te zien waren. En nadat de foto was genomen, werd de plaat onder de aanwezigen verloot.
Pla de Palau, van politiek centrum tot toeristische trekpleister
Wat wel bewaard is gebleven, is de geschiedenis van de Pla de Palau en hoe een van de strategische knooppunten van de handel en economie van Barcelona beetje bij beetje zijn belang verloor.
Tot de sloop van de stadsmuren, tussen 1854 en 1860, was de Pla de Palau een van de rijkste en meest exclusieve wijken. Hier waren de militaire macht, de aristocratie, de havenmarkt en de douane geconcentreerd.
In de 19e eeuw werden op dit plein iconische bouwwerken opgetrokken, zoals de huizen van Xifré, de Fontein van de Catalaanse Genie (ter ere van de industriële vooruitgang) en de karakteristieke lantaarnpalen van Gaudí. Maar in 1875, na de brand en de daaropvolgende sloop van het Koninklijk Paleis, begon het plein zijn economische belang te verliezen.
Met de aanleg van de Via Laietana en de verplaatsing van de economische activiteit was het plein niet langer de politieke en militaire motor, maar werd het een plek van historische en monumentale waarde in Ciutat Vella. Tegenwoordig behoudt het zijn erfgoedwaarde en herinnert het aan zijn verleden met een gedenkplaat ter ere van de dag waarop de beroemde foto werd genomen, maar het fungeert als een doorgangsruimte gericht op toerisme en horeca.
