De meeste Catalanen weten dat de eerste trein in de geschiedenis van het land Barcelona met Mataró verbond; een kleinere groep herinnert zich nog dat hij in 1848 werd ingewijd, maar maar heel weinig mensen weten dat het idee afkomstig was van Miquel Biada i Bunyol, een zeeman en handelaar die 10.000 peso’s inzette op de weddenschap dat hij een trein zou bouwen die zijn geboortestad met de Catalaanse hoofdstad zou verbinden. De rest is geschiedenis: op 28 oktober 1848 bracht de trein 400 passagiers van Barcelona naar Mataró.
Het leven van Miquel Biada zit vol avonturen, controverses en reizen. Hij werd in 1789 in Mataró geboren en was van Franse afkomst. Hij leerde het zeemansvak aan de Catalaanse kust en vertrok naar Venezuela om zich aan de handel te wijden. Op zijn 21e was hij al een bekende handelaar in Maracaibo, waar hij de import uit het Iberisch schiereiland regelde.
Een verhaal vol ups en downs in Latijns-Amerika
Tijdens de Spaans-Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog vocht hij als kapitein ter verdediging van de Spaanse kroon. Maar na de nederlaag kreeg hij een flinke boete en werd hij het land uitgezet, waarna hij terugkeerde naar zijn geboortestreek Catalonië, op zoek naar nieuwe kansen.
Maar kort nadat hij terug was in Europa en getuige was geworden van de politieke en economische onrust in het land, besloot hij weer naar Amerika te vertrekken, hoewel Cuba, toen nog een Spaanse kolonie, dit keer zijn bestemming was. Daar ging hij weer aan de slag als zeevaardershandelaar, maar al snel breidde hij zijn investeringen uit naar de tabaks- en suikerhandel, waardoor hij een fervent voorstander van de slavernij werd (een van de meest controversiële aspecten van zijn leven).
In 1837 maakte hij deel uit van de groep investeerders in de spoorlijn tussen Havana en Bejucal, de eerste trein in Latijns-Amerika. De efficiëntie van dit vervoermiddel maakte zo’n indruk op hem dat hij toen 10.000 peso’s inzet dat hij, zodra hij terug zou zijn in Catalonië, binnen vier jaar een spoorwegnet zou aanleggen en daar zelf mee zou reizen.
Ronde van Catalonië en de ontwikkeling van de trein

Hij heeft er zelf nooit in gereisd en de deadlines gehaald, maar hij heeft dat spoorwegnet wel een impuls gegeven. In 1840 kwam hij aan in Barcelona, maar hij vond geen steun bij de instellingen of bij investeerders. De prille industriële ontwikkeling van het land en de recente Carlistische oorlogen zorgden ervoor dat hij zijn doel uit het oog verloor.
Uiteindelijk kreeg hij steun van enkele lokale investeerders en een aantal Britse investeerders, en ondanks de talloze bureaucratische problemen, wanbetalingen, sociale onrust en zelfs sabotage en vandalisme tegen de infrastructuur, ging het project toch door. Zes maanden voor de opening stierf Biada echter aan een longontsteking en hij heeft de trein nooit in werking gezien.
De komst van de spoorweg naar Barcelona luidde het begin in van het moderne industriële tijdperk in het hele land en zorgde voor een revolutie in de economie, de mobiliteit en de stedelijke ontwikkeling van de regio.