Montserrat, de berg met zijn onmiskenbare silhouet, is niet alleen een spiritueel en cultureel referentiepunt voor Catalonië. Bij het vallen van de avond op de 11e worden de rotsachtige contouren het decor voor een eigenaardige moderne liturgie: de zoektocht naar ongeïdentificeerde vliegende objecten. Tientallen ufoliefhebbers, overtuigde gelovigen en nieuwsgierigen komen samen in de hoop iets buitengewoons te zien.
Het startpunt van deze unieke pelgrimstocht is Hotel Bruc, een etablissement dat al deel uitmaakt van de mythologie van de plaats en dat te zien was in series als The Messiah.
“Ik heb daar UFO’s gezien”.
In het café gaan de gesprekken over waarnemingen uit het verleden en theorieën over buitenaards leven. “Ik heb daar UFO’s gezien, daarom kom ik altijd op de 11e,” zegt een van de oudgedienden vol overtuiging, die beweert jaren geleden te zijn benaderd door wezens die haar waarschuwden voor “hele grote dingen zoals COVID”.
De sfeer op Montserrat is, zoals een van de deelnemers het omschrijft, die van “een berg met veel energie”. Dit gevoel, dat door velen wordt gedeeld, creëert een sfeer die erg bevorderlijk is om te geloven dat je misschien iets hebt gezien. Het is een mengeling van suggestie en geloof die de verwachtingen van de avond voedt.
Onder de aanwezigen zijn de meningen verdeeld. Sommigen, zoals een jongeman onder de geïnterviewden, geloven stellig dat “er een paar buitenaardse rassen hier op aarde leven”. Anderen stellen zich deze wezens voor als een persoon, “zoals jij en ik”.
Er is geen gebrek aan sceptische tegengeluiden. Zoals degene die gemotiveerd wordt door “gezonde nieuwsgierigheid” en redeneert vanuit een rationeler perspectief: “Ik denk niet dat er al iemand van een andere planeet is gekomen”.
Voor hem beantwoordt het idee van mensachtige buitenaardsen aan “een zeer antropocentrische visie”. Ondanks zijn scepsis waardeert hij de ervaring positief: “Het is leuk om de gesprekken te zien, wat mensen die al duizend jaar komen uitleggen”.
Als de avond valt, stijgen de groepen op naar een uitkijkpunt, een geïmproviseerde “U.F.O. ZONE” gebaseerd op een graffiti op een rots. Uitgerust met klapstoeltjes, drankjes en hun ogen gericht op de hemel, wachten ze op het signaal.
“We zagen een licht uit een piek komen”.
Een man vertelt over een paranormale ervaring: “We zagen een licht uit een piek komen. Het stortte stilletjes naar beneden. En dat was in milliseconden. Mijn partner zag het en we waren allebei verbaasd”.
Ver van het stereotype is de sfeer er een van normaliteit en goede vibes. Het is een sociale bijeenkomst in de buitenlucht, een “grote picknick”, zoals een van de geïnterviewden het beschrijft, waar verhalen worden gedeeld en van de avond wordt genoten.
Uiteindelijk wordt de vraag wat ze zouden doen als “die in het groen” eindelijk zouden komen opdagen op verschillende manieren beantwoord. “Eén vrouw antwoordt met een grinnik, en voegt er dan snel aan toe dat ze “terug wil reizen, natuurlijk”.
Gelovig of sceptisch, fan van het UFO-fenomeen of gewoon iemand op zoek naar een ander plan, de nacht van de 11e in Montserrat wordt een canvas voor de verbeelding en de hoop dat we niet alleen zijn in het universum.