Er was een tijd, nog niet zo lang geleden, dat het delen van een woning een romantische fase van de jeugd was. Een overgangsrite tussen tweedehands IKEA-meubels en afwasbeurten om te sparen voordat je de sprong naar het ‘echte’ volwassen leven maakte. Maar de tijden zijn veranderd en volgens de laatste gegevens is het delen van een flat in de omgeving van Barcelonaniet langer een essentiële keuze, maar een riskante onderneming voor je portemonnee.
Het meest verrassende is niet dat de prijzen nog steeds torenhoog zijn, maar waar het epicentrum van deze financiële aardbeving zich bevindt. Volgens het laatste rapport van het vastgoedplatform Fotocasa had je het mis als je dacht dat de glazen plafond in Gràcia of Ciutat Vella lag. De duurste gemeente van heel Spanje om een kamer te huren ligt nu op 20 minuten van Barcelona.
De sprong naar 722 euro
Wonen in Sant Cugat heeft altijd een exclusief imago gehad, maar de huidige cijfers zijn gewoonweg van een andere planeet. Volgens het laatste rapport van Fotocasa is de gemiddelde prijs van een kamer in deze naburige gemeente gestegen tot 722 euro per maand. Om een idee te krijgen van de omvang van de tragedie: een kamer huren in Sant Cugat is nu duurder dan in het centrum van Barcelona (666 €), Madrid (633 €) of Bilbao (638 €).
Dit komt door een soort domino-effect. De druk op de huizenmarkt in de hoofdstad heeft duizenden mensen naar de rand van de stad gedreven, maar Sant Cugat, met zijn groene zones en goede verbindingen met de spoorwegen, is zo vol dat het volgens experts een “glazen plafond” heeft bereikt. De salarissen zijn niet meer toereikend en de markt lijkt een punt van uitputting te hebben bereikt waar de prijzen op een historisch hoog niveau blijven, simpelweg omdat de huurder niet meer kan rekken en strekken.
Andere gemeenten zoals L’Hospitalet de Llobregat (567 euro) of Cerdanyola del Vallès (557 euro) volgen ook deze stijgende trend. Wat vroeger een goedkoop alternatief was voor studenten en jonge professionals, is nu een verlengstuk van de markt van Barcelona geworden, waar de vraag nog steeds super hoog is, ook al stijgen de salarissen niet zo snel als de huurprijzen.
Een kijkje in de weerstand in Barcelona
Als we weer teruggaan naar de stad der wonderen, is het plaatje niet veel rooskleuriger, hoewel er nog kleine eilandjes van gezond verstand zijn, als je het betalen van een half salaris voor tien vierkante meter gezond verstand kunt noemen. Catalonië blijft de duurste autonome gemeenschap voor wie op zoek is naar een gedeelde flat, met een regionaal gemiddelde van 638 euro, waarmee we boven Madrid en de Balearen staan.
Wonen in Barcelona is nooit goedkoop geweest, maar de huidige cijfers plaatsen de stad in een klasse apart. Om een idee te geven van de inspanning die dit vergt: een kamer huren kost vandaag 62% meer dan vijf jaar geleden en bijna het dubbele van tien jaar geleden. In dit scenario is Sarrià-Sant Gervasi de meest exclusieve wijk, als enige met een gemiddelde huurprijs van meer dan 700 euro voor een kamer.
Het wordt op de voet gevolgd door de gebruikelijke verdachten: Eixample, met een gemiddelde van 681 euro, en Ciutat Vella, met 678 euro. Zelfs wijken die traditioneel als “betaalbaarder” werden beschouwd, zoals Sant Andreu, hebben de grootste procentuele stijgingen van de stad gekend en schommelen nu rond de 610 euro. De enige kleine adempauze vinden we in Nou Barris, dat met een gemiddelde van 536 euro de goedkoopste wijk blijft en een van de weinige plekken is waar de prijs licht is gedaald ten opzichte van vorig jaar.
Binnen Barcelona wordt de ranglijst nog steeds aangevoerd door Sarrià-Sant Gervasi, de enige wijk van de stad die de grens van 700 euro doorbreekt. Maar het is niet allemaal slecht nieuws voor wie deze maand wil verhuizen. Het rapport laat een interessant gegeven zien: Sant Martí en Nou Barris zijn de enige wijken waar de prijzen een beetje zijn gedaald, met dalingen tussen de 2% en 4%. Op dit moment is Nou Barris nog steeds de laatste schuilplaats in de hoofdstad met een gemiddelde van 536 euro per maand.
Meer dan alleen woningen: de toevluchtsoorden van garages
De situatie is zo extreem dat zelfs de manier van investeren in de stad aan het veranderen is. Volgens aanvullende gegevens van Idealista hebben we te maken met een ongekende vastgoedparadox. Het rendement van het kopen van een woning om te verhuren in Barcelona wordt overtroffen door iets veel alledaagsers: parkeerplaatsen.
Nu de toegang tot woningen wordt geblokkeerd door onbetaalbare prijzen en nieuwe regels, steken veel kleine spaarders hun geld in parkeerplaatsen, die stabielere rendementen en minder gedoe opleveren dan het beheren van een gedeelde flat. Uiteindelijk lijkt het erop dat het in Barcelona voordeliger is om een huis voor je auto te zoeken dan voor jezelf.
Ondertussen blijft ons Barcelonezen de gebruikelijke troost: blijven zoeken naar een advertentie die geen krot is en hopen dat onze volgende huisgenoot tenminste weet dat wc-papier niet vanzelf wordt aangevuld.